آنها اشاره مىكنيم : اول : چنانچه اشاره شد مرتبه امامت نظير مرتبه نبوت و تالىتلو آن است بنابراين هر دليلى بر لزوم ارسال رسل اقامه نموديم بر لزوم تعيين امام نيز دلالت مىكند و خلاصه امامت با همان ادله ثابت مىشود . دوم : بر همه واضح و آشكار است كه وجود امام براى دين و قرآن و امت متضمن مصالح بسيار و خالى از هر گونه مفسده است پس به مقتضاى عدل و لطف بر خداوند حكيم تعيين آن حتم و لازم است ، زيرا در تعيين نكردن آن علاوه بر فوت مصالح دين و مردم ، مفسده حاصل و زحمات رسول خدا و دين و شريعت و قرآن مضمحل و همه به فراموشى سپرده مىشود و اين نقض غرض است و نقض غرض بر خدا روا نيست و محال است . سوم : همانگونه كه در ادله امامت ذكر شده ، امام بايد معصوم و متصف به جميع فضائل انسانى و منزّه از كليهء رذايل نفسانى و عالم به جميع آنچه امت محتاجند و قادر بر دفع همهء شبهات باشد و بالاخره از هر جهت بايد كامل باشد و چون بيشتر اين امور ، امور باطنى است و كسى غير از علّام الغيوب به آنها احاطه ندارد ، لذا تعيين چنين شخصى از عهده بشر خارج است . اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ ( سورهء انعام / 124 ) و مردم هرگز قدرت تعيين او را ندارند و حق دخالت هم ندارند . چنانچه خدا فرموده است : وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ( سورهء قصص / 68 ) .